Tagarchief: code van Neurenberg

Schending mensenrechten door illegale massamedicatie

Update: mede dankzij dit artikel is de fluoridering in Curaçao in 2017 beëindigd!

Sinds 1962 wordt het drinkwater in Curaçao gefluorideerd; de maatregel werd in 2006 in  de Landsverordening Drinkwater  officieel vastgelegd, terwijl de aanleiding voor Artikel 11 van de  Nederlandse Grondwet (van kracht sinds 1983) en het daarop gebaseerde Artikel 13 van de Staatsregeling van Curaçao  juist het voorkomen van massamedicatie zoals fluoridering was. De fluoridering is daarom illegaal en zoals u hieronder zult lezen, een overtreding van de Mensenrechten.

Door C.F. van der Horst

Mensenrechten geschonden door onwettige massamedicatie met fluoride

Is het niet vreemd dat Nederland Mensenrechten hoog in het vaandel heeft, maar deze schending door massamedicatie met fluoride in het eigen Koninkrijk ongemoeid laat? Het is helemaal bevreemdend als u beseft dat na alle protesten tegen de fluoridering van het Nederlandse drinkwater in de zeventiger jaren een verbod tegen deze dwangmedicatie wettelijk is vastgelegd. En wat denkt u hiervan: toen de Nederlandse Grondwet fluoridering in het Koninkrijk verbood, ging deze mensenrechtenschending nog gewoon door op de Antillen!

Neurotoxine

De veronderstelde noodzaak voor de dwang- en massamedicatie is dat fluoride het tandglazuur zou verharden waardoor cariës (tandbederf) bij kinderen wordt teruggedrongen. Dit nut staat echter niet vast. Zo stelde het CDC (Centers for Disease Control and Prevention, het Amerikaanse agentschap belast met het opsporen en onderzoeken van de volksgezondheid trends): “Het aantreffen van tandbederf in een populatie is niet omgekeerd evenredig met de concentratie van fluoride in het tandglazuur en een hogere concentratie aan fluoride in het tandglazuur is niet noodzakelijkerwijs doeltreffend in het voorkomen van tandcariës.”

Tegenstanders beweren dat als er al voordelen zouden zijn, deze niet opwegen tegen de bewezen giftigheid. Het gerenommeerde Britse artsenblad The Lancet berichtte in 2014 dat fluoride als een neurotoxine wordt beschouwd en dat de stof als zodanig  bij kinderen neurologische ontwikkelingsstoornissen zoals autisme, hyperactiviteit, dyslexie en andere cognitieve stoornissen kan veroorzaken, zoals het uit zo’n 50 andere onafhankelijke studies gebleken significant dalen van het IQ bij kinderen die aan fluoride blootgesteld zijn.

Los van de discussie over veiligheid en effectiviteit schendt de gebruikersdwang bij de preventieve gezondheidsmaatregel die fluoridering beweerd wordt te zijn, essentiële wetten en rechten.

Geen voedings- maar geneesmiddel

Fluoride is een lichaamsvreemde stof. Het maakt geen deel uit van enig stofwisselingsproces en het is daarom geen voedingsmiddel. Dit is de conclusie van zowel de Europese voedselwaakhond EFSA als de Amerikaanse FDA. Tandbederf ontstaat NIET als gevolg van een gebrek aan fluoride. Fluoridering van het drinkwater is derhalve geen aanvulling van een tekort in het dieet, zoals soms vitaminen en mineralen die aan voedingsmiddelen worden toegevoegd. Integendeel, fluoride (met inbegrip van de fluoridezouten die aan water worden toegevoegd, hexafluorkiezelzuur en natriumsilicofluoride) wordt geclassificeerd als een medicijn. Deze vaststelling maakt de toevoeging van fluoride aan drinkwater tot massamedicatie.

Fluoride is een medicijn
Fluoride is een medicijn

Schending van de Grondwet en Staatsregeling

Artikel 11 van het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden luidt:

“1. Voorstellen tot verandering in de Grondwet, houdende bepalingen betreffende aangelegenheden van het Koninkrijk, raken Aruba, Curaçao en Sint Maarten.”

De aanpassing van de Nederlandse Grondwet op 19 januari 1983 is tot op heden echter in Curaçao genegeerd. Het gaat om Artikel 11, getiteld Grondrecht, onaantastbaarheid menselijk lichaam:

“Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam.”

Mensenrechten geschonden op Curaçao

Ofschoon de Staatsregeling van Curaçao (de nationale grondwet van het eiland) Artikel 11 van de Nederlandse Grondwet in zijn geheel en ongewijzigd overgenomen heeft in haar Artikel 13, gaat de Landsverordening Drinkwater hier volledig aan voorbij. De Memorie van Toelichting behorende bij de Staatsregeling meldt nota bene:

“Bij het recht op onaantastbaarheid van het lichaam gaat het om het recht op afweer van invloeden van buitenaf op het lichaam. Het bevat twee terreinen: het recht te worden gevrijwaard van schendingen van en inbreuken op het lichaam door anderen en het recht zelf over het lichaam te beschikken.”

De massamedicatie door fluoridering schendt de onaantastbaarheid van het lichaam al 33 jaar. Derhalve is de Landsverordening Drinkwater van 2006 (een wet ondertekend door Minister Smith van Volksgezondheid en Sociale Ontwikkeling, Minister Dick van Justitie en Minister Leeflang van Algemene Zaken en Buitenlandse betrekkingen) die de gebruikersdwang van fluoride oplegt in strijd met zowel de Grondwet als de Staatsregeling!

Minister van Volksgezondheid en Sociale Ontwikkeling in 2006, Sandra Smith, tekende illegale wet in overtreding van de Mensenrechten
Ex-Minister van Volksgezondheid en Sociale Ontwikkeling, Sandra Smith, tekende in 2006 een illegale wet in overtreding van de Mensenrechten en de Staatsregeling van Curaçao

Jurisprudentie

Er bestaat jurisprudentie inzake massamedicatie en fluoridering in het Koninkrijk der Nederlanden. Artikel 11 in de Grondwet hervorming van 1983 was een direct gevolg van de fluorideringskwestie die in de 60er en 70er jaren in Nederland speelde. Auteur Dr. Dennis Edeler schreef hierover: “In vervolg op het Fluorideringsarrest van de Hoge Raad [op 22 juni 1973] is in 1983 met de algehele wijziging van de Grondwet ook het sociale grondrecht opgenomen van de persoonlijke integriteit. Op grond van de jurisprudentie tast fluoridering het menselijk lichaam aan en is vanuit dit perspectief strijdig met de onaantastbaarheid.”

Desgevraagd meldt dokter Hans Moolenburgh sr.: “Artikel 11 is opgesteld door professor Auke Bloembergen, voormalig hoogleraar Burgerlijk Recht aan de Rijksuniversiteit Leiden en lid van de Hoge Raad, en het VVD kamerlid mr. Annelien Kappeyne van de Coppello op initiatief van mr. Hector van Fenema (oud-burgemeester van Zandvoort), mr. Foppe Oberman, advocaat, en mijzelf, destijds hoofd van de landelijke anti-fluorideringsbeweging.” Hiermee is bewezen dat de fluoridering aanleiding is geweest tot dit Grondwet Artikel.

Mensenrechten met voeten getreden

Niet alleen de Grondwet en Staatsregeling maar ook de Mensenrechten worden door de massamedicatie met fluoride met voeten getreden. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens  zegt o.a.:

Artikel 3

Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.

Artikel 19

Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.

Dwangmedicatie met fluoride is een schending van iemands persoon en gaat volledig aan zijn of haar mening voorbij.

Art. 43 van het Statuut Koninkrijk, waarborg mensenrechten Nederland/Ned. Antillen/Aruba luidt:

“1. Elk der landen draagt zorg voor de verwezenlijking van de fundamentele menselijke rechten en vrijheden, de rechtszekerheid en de deugdelijkheid van het bestuur.”

Vanuit regeringswege zou men derhalve op de mensenrechten moeten toezien. Dat fluoridering in 2006 in een Landsverordening vastgelegd is, laat onverlet dat het om een schending van de Mensenrechten gaat.

Schending van de Code van Neurenberg

De Code van Neurenberg werd in 1947 in het leven geroepen om de vreselijke medische experimenten die Nazi-artsen hadden uitgevoerd, te voorkomen. Het zonder medisch toezicht en zonder controle op de individuele dosis jarenlang toedienen maakt de massamedicatie door fluoridering tot een slecht opgezet en uitgevoerd medisch experiment. Artikel 1 van de Code van Neurenberg zegt over medische experimenten: “De vrijwillige toestemming van de proefpersoon is absoluut noodzakelijk.” En voorts dat het individu “zonder tussenkomst van enig element van geweld, fraude, bedrog, pressie, misleiding of enige andere verborgen vorm van beperking of dwang” kan worden gevraagd om aan het experiment deel te nemen. Door iedereen te verplichten aan het medisch experiment van gefluorideerd water mee te doen (gebruikersdwang) wordt de Code op grove wijze overtreden.

Fluoridering is massamedicatie
Fluoridering is massamedicatie

Voorzorgsbeginsel

Wat betreft gezondheidsrisico’s zou het voorzorgsbeginsel te allen tijde van toepassing moeten zijn. Populair gezegd komt het neer  op voorkomen is beter dan genezen. In opdracht van de Gezondheidsraad, het hoogste adviesorgaan voor de Nederlandse regering, is in 2003 een studie naar het voorzorgsprincipe uitgevoerd. Daarin zegt men o.a.: “In het algemeen wordt het voorzorgbeginsel toepasbaar geacht als er potentiële risico’s zijn dat non-negligible damage wordt veroorzaakt.” Dit is zeker het geval bij fluoride waar verschillende onafhankelijke wetenschappers hebben gewaarschuwd tegen gevaren voor de gezondheid. Deze variëren van ziekteverschijnselen die al kort na de fluoridering optreden, zoals zweertjes in de mond, huidafwijkingen, hoofdpijnen, visuele storingen, etc., tot de veel gevaarlijkere op de lange termijn optredende, zoals botafwijkingen, aandoeningen van het centrale zenuwstelsel, ADHD, autisme, diabetes, migraine, hartfalen en kanker. De bezorgdheid over deze risico’s is nog nooit afdoend weggenomen.

Daarbij is het onmogelijk een standaard dosis voor ieder afzonderlijk persoon te bepalen en stelt men door de gebruikersdwang van fluoride zelfs kwetsbare leeftijdsgroepen (zuigelingen, peuters en ouderen) aan de massamedicatie bloot.

Uit voorzorg moet men alle lichaamsvreemde stoffen, en om de bovengenoemde associaties zeker fluoride, uit water en voeding weren.

Volwaardige voeding: een risicoloos alternatief

De voornaamste doelgroep van fluoridering zijn kinderen, met name in de lagere inkomensklassen. Dat iedereen wordt gedwongen fluoride in te nemen terwijl slechts een klein gedeelte van de bevolking baat erbij zou hebben, is bevreemdend.

Bovendien is bewezen dat cariës uitsluitend wordt veroorzaakt door het geraffineerde voedingspakket (men leze het werk van tandarts Weston Price). Een causale (oorzakelijke) benadering van een kwestie is natuurlijk veel beter dan een symptomatische. Derhalve zou — in plaats van dwangmedicatie voor iedereen — gerichte aandacht aan de juiste doelgroepen voor juiste voeding een veel logischer en veiliger oplossing zijn.

Mensen die desalniettemin voor fluoride kiezen kunnen hiervoor terecht bij hun tandarts of een gefluorideerde mondspoeling aanschaffen.

Het boek Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid beschrijft de ontdekkingen van een aantal wetenschappers over de schadelijkheid van fluoride en wat men zelf kan ondernemen om kinderen te helpen sterke tanden te krijgen en houden.

Tot slot: dokter H.C. Moolenburgh sr.

Dokter Hans Moolenburgh voerde met zijn artsengroep in de zeventiger jaren dubbelblinde proeven uit naar de effecten van gefluorideerd drinkwater op de menselijke gezondheid. De dokters vonden diverse klachten — zoals heel nare buikpijn (vooral de hele nacht gillende baby’s waren opvallend), hoofdpijn en astmatische verschijnselen — die alleen en blijvend verdwenen door het drinken van ongefluorideerd water. De tomeloze inzet van de medicus en zijn kleine groep toegewijde medewerkers voor de Rechten van de Mens heeft ertoe geleid dat de dwangmedicatie in Nederland in 1976 werd stopgezet. Om gebruikersdwang door de toevoeging van fluoride of enige andere medicatie aan het drinkwater te voorkomen, heeft hij daarenboven — zoals eerder vermeld — zich sterk gemaakt voor de uitbreiding van de Grondwet.

Dokter Moolenburgh heeft dit artikel gelezen en zijn volledige goedkeuring eraan gehecht. In de video hieronder wordt de fluoride expert geïnterviewd door Rudolf de Wit, de oprichter van de Komishón Anti-Fluoride op Curaçao.

Update zomer 2017

Mede dankzij de inspanningen van Rudolf de Wit, dokter Moolenburgh en C.F van der Horst is fluoride nu uit het drinkwater van Curacao!

Meer informatie vindt u op FLUORIDE: ZEGEN OF VLOEK? en in het boek Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid.


U kunt helpen!

Vindt u dit bericht interessant? Wilt u meer van dit soort informatie? Steun ons door uw donatie!

ValutaBedrag






Meer weten?

Hoe kan een illegale maatregel als fluoride in het drinkwater zo maar worden ingevoerd? Wat is het zogenaamde “draaideur” fenomeen? Wat kunt u doen om u te wapenen tegen fluoride en soortgelijke “gezondheidsbevorderende” maatregelen?

Krijg de feiten. Koop en lees het boek Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid. Klik nu op de groene knop hieronder.

Direct bestellen

 

 

Wilt u allereerst een kennismaking? Vraag nu gratis het eerste hoofdstuk aan!

 

Copyright © 2016 C.F. van der Horst, Per Veritatem Vis. Alle Rechten voorbehouden.

Code van Neurenberg en uw veiligheid

De oudste internationale code voor ethisch klinisch onderzoek bij mensen werd naar aanleiding van de afschuwelijke medische experimenten in concentratiekampen vastgelegd in de Code van Neurenberg van 1947. In 1964 volgde de Verklaring van Helsinki waarvan u de laatste editie uit 2013 elders op deze website kunt lezen. Deze richtlijnen zouden de veiligheid van proefpersonen in medische experimenten moeten waarborgen.

Door C.F. van der Horst

30 jan 2016

Geen wetenschap maar marketing

Daar medicijnen altijd “bijwerkingen” vertonen en de meeste niet genezen, is het ten zeerste de vraag of de Code van Neurenberg en de Verklaring van Helsinki bij de experimenten die geneesmiddelenonderzoek  genoemd worden, wel echt nageleefd worden. Cruciaal voor welke medische interventie dan ook is dat de onderliggende theorie op basis waarvan een potentieel geneesmiddel zou moeten werken, correct is.  Juist hier slaat men de plank nog al eens (niet onopzettelijk) mis. Marketing is helaas in veel gevallen belangrijker dan zuivere wetenschap.

Chemische onbalans: verzonnen verhaal

Zo is het verhaal van de “chemische onbalans in de hersenen” rechtstreeks afkomstig uit de marketingmachine van de farmaceutische industrie en ontbeert het wetenschappelijke onderbouwing: er bestaat geen enkele test die of enig onderzoek dat deze onbalans ooit heeft aangetoond. Toch wordt er op basis van deze onbewezen “chemische onbalans” medicijnonderzoek met menselijke proefpersonen uitgevoerd nota bene met goedkeuring van medisch-ethische toetsingscommissies.

Onbewezen cholesterol-mythe

Aan de basis van  experimenten met statinen  (cholesterol verlagers) staat de cholesterol mythe die evenzeer onbewezen is. Desondanks behoren statinen en medicatie voor de “chemische onbalans” (SSRI’s) tot de best verkopende “geneesmiddelen” en is het geen probleem om experimenten voor nieuwe versies goedgekeurd te krijgen.

Niet wetenschap, maar marketing zet de toon.

Medicijnen en ernstige schade

De chemische stoffen (medicijnen) die bij geneesmiddelenonderzoek worden getest zijn verre van ongevaarlijk: zo leidde een dergelijk experiment in Frankrijk recentelijk tot in elk geval een dode en drie anderen met mogelijk onherstelbare hersenschade. In de zomer van 2015 bleek dat een GlaxoSmithKline studieverslag van een medicijnenexperiment met paroxetine (verkocht als Paxil® in de VS en Seroxat® in Nederland) was vervalst. Niet alleen was het middel niet veilig, het was zelfs gevaarlijk: er waren 2,6 keer zoveel schadelijke voorvallen, 4 keer zoveel psychiatrische problemen en 10,3 keer zoveel zelfmoorden vergeleken met de controle groep.

Weggemoffeld

Deze gegevens werden door een statistische bewerking weggemoffeld waardoor het middel niet alleen goed leek te werken, maar ook ongevaarlijk zou zijn. Uit heronderzoek bleken beide niet waar te zijn, maar ondertussen was paroxetine door het met veel bombarie gepubliceerde verslag een bestseller geworden. Het middel wordt gelinkt aan moord en zelfdoding.

Noodzaak voor eerlijk onderzoek

In Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid vindt u informatie die u beschermt tegen misbruik van uw rechten als patiënt. Niet alleen voor hen die meedoen aan wetenschappelijk onderzoek is dit van cruciaal belang, maar eigenlijk voor iedereen die ooit een geneesmiddel heeft gebruikt of zal gebruiken. Het is zaak om eerlijk onderzoek te eisen en waar mogelijk natuurlijke oplossingen de voorkeur te geven volgens artikel 2 van de Code van Neurenberg (zie hieronder). Helaas blijken economische belangen vaak de overhand te hebben, waardoor dit artikel genegeerd wordt.

CCMO & Code van Neurenberg
CCMO: verantwoordelijk voor de Code van Neurenberg bij geneesmiddelenonderzoek

CCMO en de Code van Neurenberg

De Code van Neurenberg en de Verklaring van Helsinki zijn essentieel voor het opstellen en uitvoeren van verantwoord medicijnonderzoek. in Nederland heeft de Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO), als uitvoerder van de Wet Medisch-wetenschappelijk Onderzoek met mensen (WMO) en toezichthouder erkende medisch-ethische toetsingscommissies (METC’s), een directe taak deze gedragscodes te bekrachtigen om zo te verzekeren dat geneesmiddelenonderzoek wordt gedaan volgens artikel 1 van de Code van Neurenberg: “zonder tussenkomst van enig element van geweld, fraude, bedrog, pressie, misleiding of enige andere verborgen vorm van beperking of dwang”.

De Nederlandse situatie

Al zijn de bovengenoemde experimenten in het buitenland uitgevoerd, Nederland wordt door dergelijke onderzoeken beïnvloed omdat medicatie gebaseerd op dat soort studies  ook in ons land toegelaten wordt. Daarom zouden de CCMO en het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) als eindverantwoordelijke instanties grip op de situatie moeten krijgen.

Het kennen, naleven en bekrachtigen van de Code van Neurenberg zou een stap in de goede richting kunnen zijn: moord, zelfmoord, hersenbeschadigingen en andere verschrikkelijke gevolgen zouden erdoor voorkomen kunnen worden.

de Code van Neurenberg
De 13 Processen van Neurenberg voor Nazi oorlogsmisdadigers leidden tot de Code van Neurenberg

De Code van Neurenberg

  1. De vrijwillige toestemming van de proefpersoon is absoluut noodzakelijk. Dit betekent dat de betrokkene handelingsbekwaam moet zijn om toestemming te geven; in een zodanige situatie moet verkeren dat hij in staat is zijn vrije keuze te maken zonder dat daarbij sprake is van enig element van geweld, fraude, bedrog, dwang, overdreven druk of een andere vorm van forceren of pressie. Daarbij moet hij voldoende kennis van en inzicht in de betrokken materie bezitten zodat hij in staat is een weloverwogen besluit te nemen. Dit laatste vereist dat, alvorens men de beslissing van de proefpersoon aanvaardt om met het experiment mee te doen, deze in kennis wordt gesteld van de aard, de duur en het doel van het experiment; de methode en de middelen waarmee het zal worden uitgevoerd; alle ongemakken en gevaren die redelijkerwijs te verwachten zijn; en de gevolgen voor zijn gezondheid of persoon die mogelijkerwijs uit zijn deelname aan het experiment kunnen voortvloeien.
    De plicht en de verantwoordelijkheid voor het vaststellen van de kwaliteit van het besluit om mee te doen, berust bij eenieder die het initiatief neemt tot, leidinggeeft aan of zich bezighoudt met het experiment. Het is een persoonlijke plicht en verantwoordelijkheid die niet straffeloos aan een ander kan worden gedelegeerd.
  2. Het experiment moet van dien aard zijn dat het vruchtbare resultaten oplevert voor het welzijn van de samenleving, die niet met andere methoden of studiemiddelen te verkrijgen zijn en niet willekeurig en overbodig van aard zijn.
  3. Het experiment moet zo zijn opgezet en gebaseerd op de resultaten van dierproeven en een kennis van de natuurlijke geschiedenis van de ziekte of ander onderzocht probleem, dat de verwachte resultaten de uitvoering van het experiment zullen rechtvaardigen.
  4. Het experiment moet zo worden uitgevoerd dat elk onnodig lichamelijk en geestelijk lijden en letsel worden voorkomen.
  5. Er mag geen experiment worden uitgevoerd wanneer er bij voorbaat reden is om aan te nemen dat de dood of invaliditeit het gevolg zal zijn; behalve misschien bij experimenten waarbij de experimenterende artsen ook als proefpersoon dienen.
  6. Het te nemen risico mag nooit groter zijn dan het humanitaire belang van het door het experiment op te lossen probleem bepaalt.
  7. Er moeten deugdelijke voorbereidingen worden getroffen en toereikende faciliteiten worden verschaft om de proefpersoon te beschermen tegen zelfs de geringste kans op letsel, invaliditeit of overlijden.
  8. Het experiment mag alleen worden uitgevoerd door wetenschappelijk gekwalificeerde personen. De hoogste graad van bekwaamheid en zorgvuldigheid dient in alle stadia van het experiment te worden vereist van hen die het experiment uitvoeren of eraan meewerken.
  9. Tijdens het verloop van het experiment moet de proefpersoon de vrijheid hebben het experiment te beëindigen indien hij een lichamelijke of geestelijke toestand heeft bereikt waarin voortzetting van het experiment hem onmogelijk lijkt.
  10. Tijdens het experiment moet de verantwoordelijke wetenschapper bereid zijn het experiment in iedere fase te beëindigen, indien hij bij inachtneming van de van hem verlangde zorgvuldigheid, superieure bekwaamheid en oordeelkundigheid, waarschijnlijke redenen heeft om aan te nemen dat voortzetting van het experiment waarschijnlijk zal leiden tot letsel, invaliditeit of de dood van de proefpersoon.

Trials of War Criminals before the Nuremberg Military Tribunals under Control Council Law No. 10, Vol. 2, pp. 181-182. Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office, 1949


U kunt helpen!

Vond u dit bericht interessant? Wilt u meer van dit soort informatie? Steun ons door uw donatie!

ValutaBedrag






Hoe komt het dat er maar zo weinig medicijnen zijn die echt genezen? Wat zijn bijwerkingen? Hoe komt het dat mensen die met geneesmiddelenonderzoek meedoen, soms overlijden? En dat zelfs nadat het medicijn op de markt is mensen het slachtoffer ervan kunnen worden? Wordt de Code van Neurenberg wel toegepast?

Krijg de feiten. Koop en lees het boek Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid. Klik nu op de groene knop hieronder.

Direct bestellen

 

 

Wilt u allereerst een kennismaking? Vraag nu gratis het eerste hoofdstuk aan!


Copyright © 2016 C.F. van der Horst, Per Veritatem Vis. Alle Rechten voorbehouden.