ADHD: hard drugs voor kinderen

Als een kind gediagnosticeerd wordt met ADHD komen de ouders voor een moeilijke keuze te staan. Laten ze hun kind behandelen met Ritalin of een soortgelijke andere hard drug? Het is geen vanzelfsprekende keuze, helemaal niet als je weet welke bijwerkingen er bestaan. Echter als artsen of leerkrachten op het gebruik aandringen, gaan veel ouders overstag.

Email

Ouders worden wat wijsgemaakt

Door C.F. van der Horst

Geen mens wil zijn kinderen verslaafd zien. Iedere weldenkende ouder zal zich inzetten om het kind een gelukkig leven te schenken en hem verre van drugs te houden. Toch zijn er talrijke moeders en vaders die, ten einde raad, hun kinderen met ADHD  hard drugs zoals Ritalin en Strattera geven. Het boek Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid zegt hierover: “Ritalin [methylfenidaat] staat op lijst I van de Nederlandse Opiumwet tussen andere zware drugs zoals heroïne, cocaïne, amfetamine, LSD, XTC en zware pijnstillers.” Als ouders beseffen wat ADHD medicatie echt is en doet, zullen ze hun kinderen natuurlijk nooit eraan blootstellen.

Ouders (en leerkrachten) wordt echter wijsgemaakt dat ADHD een ziekte van de hersenen zou zijn die met zware drugs jarenlang behandeld moet worden. Ze zouden hun kinderen ernstig tekort doen als ze geen pillen zou geven. Voor al deze zaken bestaat echter geen enkel bewijs. Bovendien zijn de langetermijngevolgen voor zich nog ontwikkelende hersenen onbekend.

Dit artikel belicht daarom in het kort de achtergrond van ADHD en de medicatie. Bovendien geeft het veertien tips die mogelijk kunnen helpen.

ADHD explosie

Het Nationaal Kompas Volksgezondheid, de website van het RIVM met informatie over de volksgezondheid en zorg in Nederland, meldt: “ADHD (Attention-Deficit Hyperactivity Disorder) is een aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit. De diagnose wordt bij kinderen vanaf 4 jaar en bij jongeren gesteld. De belangrijkste kenmerken zijn: slechte concentratie, overbeweeglijkheid, rusteloosheid en impulsiviteit.”

Volgens een schatting van de American Psychiatric Association, APA, heeft 5 percent van de kinderen en 2,5 percent van de volwassenen ADHD. Vreemd genoeg bestaat er geen enkele medische test of wetenschappelijk onderzoek die het bestaan van ADHD (of voor welke psychiatrische classificatie dan ook) aantoont. Het stempel ADHD is louter subjectief. Maar ook al ontbreekt enige wetenschappelijke onderbouwing van de diagnose “ADHD”, de vermeende stoornis wordt wijd en zijd gepromoot. Het Nationaal Kompas kopt op haar website: “Door betere herkenning meer kinderen met ADHD in behandeling.” Vroeger bestond het etiket ADHD niet en kon men het derhalve nergens opplakken. Door alle reclame voor ADHD krijgen tegenwoordig steeds meer kinderen dit etiket te pas en te onpas opgeplakt: de stoornis wordt “steeds beter herkend”.

Reclame voor ziekte

ADHD is een hype die is opgeklopt door de farmaceutische industrie die medicatie voor ADHD verstrekt. In Europa mag er geen reclame worden gemaakt voor medicatie, maar wel voor een ziektebeeld. Dat wordt met ADHD op grote schaal gedaan. Het doel is duidelijk: het slijten van medicatie. Het is buitengewoon slimme marketing want een stempel als ADHD is een uitleg voor een probleem dat ouders en leerkrachten niet kunnen oplossen. Het etiket verschaft hoop dat wat men ook vindt dat er scheelt aan het kind, aangepakt gaat worden. Valse hoop, want het gaat hier om medicatie en niet om GENEESmiddelen. Echte geneesmiddelen worden gedurende korte tijd gebruikt en maken, doordat ze hun werk doen, zichzelf overbodig. Medicatie voor ADHD pakt absoluut geen oorzaak aan en moet ondanks de gevaren langdurig worden gebruikt. Commercieel gezien is dat een zeer interessant scenario.

Langdurig en chronisch medicijngebruik is echter onwetenschappelijk, omdat er geen enkele studie bestaat die de gevolgen op lange termijn heeft beschreven. Medicatie heeft ALTIJD “bij”werkingen en dat is zeker het geval bij deze hard drugs voor kinderen.

Harde cijfers

Het medicijngebruik voor ADHD rijst de pan uit. De getallen liegen er niet om. Vooral sedert het jaar 2000 is de promotie van de klachten goed op gang gekomen, zodat bij de geringste onrust of onhandelbaarheid een recept wordt voorgeschreven. Vooral de verkoopcijfers van methylfenidaat (o.a. Ritalin en Concerta) zijn ongekend. De  Stichting Farmaceutische Kengetallen (SFK) becijferde: “In 2013 telde methylfenidaat zo’n 1,3 miljoen verstrekkingen en was daarmee verantwoordelijk voor 92% van het totaal aantal verstrekkingen van ADHD-middelen.” Zoals u in de onderstaande grafiek kunt zien, is in slechts 13 jaar tijd het gebruik van deze hard drugs voor kinderen met factor 7,5 toegenomen!

methylfenidaat is hard drugs
De recepten voor ADHD middelen zoals methylfenidaat vliegen de deur uit, terwijl het hier om hard drugs voor kinderen gaat! Klik op de grafiek voor een vergrote versie.

Geschiedenis

Vraag willekeurig wie uit het Onderwijs en hij/zij zal beamen dat ook vroeger kinderen periodiek onrustig waren of bij tijden uit het raam staarden. Misschien uit onrustig gedrag zich tegenwoordig sterker, omdat er een algemeen verval van normen en waarden is en omgangsvormen over de hele linie zijn verwaterd. Hierdoor zijn sommige kinderen niet meer beleefd en tonen ze hun ouders of leerkracht geen respect. Ongeveer twintig jaar geleden echter werd er een ADHD epidemie in gang gezet. Niet omdat kinderen ziek waren of een afwijking hadden, maar omdat er een markt voor medicatie werd gecreëerd. ADHD werd niet ontdekt als gevolg van een geneeskundige doorbraak of een nieuw soort  laboratorium of medische test. Het ziektebeeld kwam tot stand door een stemming tijdens een psychiatrische conventie. Omdat er meer stemmen voor dan tegen waren, werd ADHD in 1994 als een officiële  “diagnose” in het Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV) opgenomen. Met die vermelding werd vanaf dat moment medicatie voor ADHD vergoed door verzekeringen. Daardoor werd het lonend om ADHD op grote schaal onder de aandacht te brengen.

Psychiatrische kringen beweren dat de diagnose ADHD pas mag worden gesteld na “zorgvuldige diagnostiek na een zorgvuldig psychiatrisch onderzoek.” Hoe geruststellend dit ook klinkt, het is louter gebakken lucht, want dergelijk psychiatrisch onderzoek bestaat niet. Alle berichtgeving in de media ten spijt, er bestaan geen wetenschappelijke testen of onderzoeken die het bestaan van ADHD of welke andere psychiatrische ziekte aantoont.

ADHD is geen ziekte
Cartoonist Peter de Wit in De Volkskrant van 25 april 2012: ADHD is geen ziekte, maar bedacht door de farmaceutische industrie.

Psychiatrische ziekte zonder bewijs

De Amerikaanse psychiater Allen Frances, hoofdredacteur van DSM-IV, schreef in zijn boek Terug naar normaal over zijn collega’s die meewerkten aan DSM-5 en nog meer gewone aspecten van het leven als psychiatrische aandoeningen in de nieuwe editie van het DSM wilden onderbrengen: “Ze hadden zich voorgenomen om allerlei nieuwe psychische stoornissen toe te voegen en de regels voor het diagnosticeren van bestaande stoornissen te versoepelen. Er waren geen dwingende wetenschappelijke data die de vele voorstellen die uiteindelijk aan ons werden voorgelegd onderbouwden. De psychiatrische wetenschap bood elke dag opwindende nieuwe inzichten in de werking van het brein, maar werkelijk niets daarvan kon worden vertaald in de manier waarop we patiënten behoren te diagnosticeren en te behandelen [nadruk toegevoegd].”

Hij vervolgde: “Bij elkaar genomen zouden de nieuwe stoornissen die mijn vrienden zo opgewekt promootten, tientallen miljoenen nieuwe ‘patiënten’ creëren. Ik zag al voor me hoe al die betrekkelijk normale mensen verstrikt raakten in het buitensporig grote diagnostische net van DSM-5 en vreesde dat velen van hen onnodige medicijnen zouden moeten slikken, met potentieel gevaarlijke bijwerkingen. De geneesmiddelenfabrikanten zouden hun vingers aflikken terwijl ze uitdokterden hoe ze de aanlokkelijke nieuwe doelwitten het best konden uitbuiten voor hun welbekende ziekmakerij.”

In Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid verklaarde Frances: “Er is nog geen uitzicht op een biologische test die een mentale stoornis aantoont.” Niet alleen bestaat er geen wetenschappelijk bewijs voor ADHD, ook van de werking van de medicatie en vooral van de gevolgen op de lange termijn is nog weinig bekend.

Slecht bezig

In 2012 zei de Belgische moleculair biologe professor Christine Van Broeckhoven, wereldberoemd voor haar baanbrekende onderzoek naar de ziekte van Alzheimer, in een interview in De Standaard: Wij gebruiken veel te veel ritaline, prozac en slaapmiddelen, dat is duidelijk. Op dat gebied zijn we zeer slecht bezig. Zéér slecht. We kennen daarvan de consequenties nog totaal niet. Ik hou mijn hart vast voor de gevolgen op langere termijn. Alles wat naar de hersenen gaat en daar niet thuishoort, is een risico. [nadruk toegevoegd]”

Christine Van Broeckhoven: ritaline is risico
Professor Christine Van Broeckhoven: Alles wat naar de hersenen gaat en daar niet thuishoort, is een risico

Blijvende schade

In 2011 meldde het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam al: “Ruim 40.000 Nederlandse kinderen met ADHD of een angststoornis of depressie slikken Ritalin of Prozac zonder dat bekend is hoe deze geneesmiddelen inwerken op jonge hersenen. Wat zijn de effecten op het zich ontwikkelende brein? Kleven er risico’s aan het gebruik op jonge leeftijd, of misschien juist onverwachte voordelen?” U leest het goed: onze kinderen krijgen middelen voorgeschreven waarvan de veiligheid helemaal niet bekend is. Sterker nog, zoals u in de allereerste alinea hebt kunnen lezen, gaat het om door de overheid erkende hard drugs.

Niet voor niets is het AMC bezorgd over de blijvende gevolgen van ADHD medicatie.   RTL berichtte in de zomer van 2016: “Het lijkt er op dat Ritalin de werking van hersenen bij kinderen voorgoed verandert, ook al zijn ze gestopt met het medicijn. Dat blijkt uit onderzoek van het Academisch Medisch Centrum (AMC) in Amsterdam. Zorgelijk, noemen de onderzoekers deze resultaten. Want dat het medicijn dit soort effecten heeft, was nog niet eerder bekend.”

Criteria voor ADHD

Harvard psychiater Peter Breggin schreef: “De criteria voor Attention-Deficit / Hyperactivity Disorder richten zich op gedrag dat volwassenen frustrerend en storend vinden. Conflicten tussen kinderen en volwassenen worden geherdefinieerd als ziektes of aandoeningen van de kinderen. Behandeling met stimulerende middelen zoals methylfenidaat (Ritalin) zal een grotere volgzaamheid in elk kind (of dier) teweeg brengen zonder daadwerkelijk het gedrag of academische prestaties te verbeteren . Ouders zijn er niet van op de hoogte dat ze gedragscontrole voor toxische effecten van medicijnen ruilen. Het etiket ADHD wordt aan kinderen gegeven die in werkelijkheid beroofd zijn van de juiste aandacht van volwassenen. Deze kinderen vereisen betere aandacht van volwassenen voor hun basisbehoeften.”

Hoe erger, hoe lichter

Kinderen kunnen soms moeilijk zijn. Dat “moeilijk” wordt erger in de mate dat men als ouder of leerkracht niet weet ermee om te gaan. Het wordt dan een probleem dat men niet kan oplossen.  Een vader of moeder moet ten einde raad zijn dat ze overgaan tot het geven van hard drugs aan hun kinderen — met alle consequenties van dien. Artsen die ze voorschrijven, zouden beter moeten weten. Alle kinderen hebben hulp en vooral liefde nodig en een aantal meer dan anderen. Hoewel sommigen soms absoluut lastig kunnen zijn, is daar met de juiste gereedschappen in de meeste gevallen iets aan te doen. Een goede vuistregel is: hoe erger het probleem, hoe lichter de aanpak moet zijn.

ADHD is een verzonnen ziekte
ADHD is een verzonnen ziekte

Wat kunt u doen?

Er zijn een aantal zaken die u bij kinderen, al dan niet met een diagnose ADHD, kunt doen:

  • De eerder vermelde professor Allen Frances raadt aan om ten eerste, dus voordat men met medicatie begint: “Waakzaam toe te zien.” In veel gevallen lossen kinderproblemen vanzelf op.
  • Voorkom het geven van medicatie en al helemaal hard drugs zoals Ritalin, Concerta en Strattera. Deze middelen hebben ernstige bijwerkingen, tot aan zelfmoord toe.
  • Suiker is een groot probleem. Onze kinderen krijgen tegenwoordig verschrikkelijk veel geraffineerde suiker binnen en gekoppeld aan onvolwaardige voeding kan dit enorme onrust veroorzaken. Ouders zijn soms verbaasd over de resultaten als ze hun kinderen strikt suiker onthouden. Natuurlijke zoetmiddelen zoals de natuurlijke vruchtensuikers in vers fruit en eventueel stevia en een weinig honing zijn betere alternatieven.
  • Test uw kind voor overgevoeligheid voor de vele chemicaliën (zoet-, kleur- en geurstoffen) die in ons eten zitten. Volgens Dr. Lidy Pelsser, onderzoekster bij het Centrum voor ADHD en Voeding, krijgt 60% van de kinderen gedragsstoornissen door de alledaagse voeding. Een eliminatiedieet (RED) kan uitkomst bieden.
  • Zorg voor volwaardige, biologische voeding met voldoende eiwitten, vers fruit en dito groenten.
  • Een voedingssupplement met magnesium kan kinderen tot rust brengen.
  • Voldoende slaap is erg belangrijk.
  • Laat kinderen naar vermogen bijdragen in het gezin. Geef ze het gevoel dat ze deel van het gezin zijn en laat ze eraan bijdragen met klusjes zoals de afwas of het dragen van een paar boodschappen.
  • TV kijken en computerspelletjes zijn dodelijk voor de fantasie van het kind. Het leert niet zichzelf te vermaken, maar moet vermaakt worden. Het wordt introvert erdoor. Doseer deze activiteiten ten zeerste. Waar dat kan, is buitenspelen met buurkinderen de beste activiteit.
  • Geef uw kind de aandacht en liefde dat het verdient, maar overdrijf het niet. U hebt ook recht op tijd voor uzelf of uw partner. Het kind, als deel van het gezin, dient dat te begrijpen. Leg het deze zaken uit. Een kind snapt veel meer dan wordt aangenomen — misschien kunt u zich dat nog herinneren van toen u zelf kind was.
  • Wees consequent.
  • Hoewel een kind niet dezelfde rechten als een volwassene heeft, heeft het wel recht op een eigen mening. Respecteer die mening, maar houdt het beste voor het gezin als groep in de gaten. Leg uw beslissingen uit.  Begrip en geduld zijn onontbeerlijk.
  • Als het kind jengelt en dreint, richt de aandacht naar buiten. Maak een wandeling en laat het dingen bekijken die het nog niet eerder gezien heeft.
  • Beloon het voor goed gedrag en maak er een spel van door bijvoorbeeld iets leuks te gaan doen als ze hun kamer opruimen (en het niet te doen als ze het niet doen). Het belonen van positieve zaken is belangrijker dan het bestraffen van negatieve.

Hoe kan hard drugs als medicatie voor ADHD toegelaten worden? Hoe gaat de farmaceutische industrie te werk om medicatie te verkopen? Hoe worden artsen bewerkt? Wat kunt u doen om uw kinderen gezond op te voeden?

Krijg de feiten. Koop en lees het boek Dodelijke leugens. Artsen en patiënten misleid. Klik nu op de groene knop hieronder.

Direct bestellen

 

 

Wilt u allereerst een kennismaking? Vraag nu gratis het eerste hoofdstuk aan!

Copyright © 2016 C.F. van der Horst, Per Veritatem Vis. Alle Rechten voorbehouden.

 

Email

ARTSEN EN PATIËNTEN MISLEID